Husaria. Duma polskiego oręża
Radosław Sikora
Znak
Radosław Sikora
Znak
Husarskich chorągwi jak najwięcej mieć życzę, (…) bo z nich i ozdoba, i obrona (…)” – pisał z atencją o skrzydlatych rycerzach Jan III Sobieski. Z podobną atencją opisuje najbardziej chyba znaną na świecie formację polskiej jazdy Radosław Sikora. Znawcy tematu wiedzą, że nie po raz pierwszy: „Fenomen husarii”, opublikowany w 2003 r., miał już kilka wznowień, praca „Z dziejów husarii” doczekała się edycji ukraińskiej i została u naszych sąsiadów ogłoszona książką roku, a to tylko głośniejsze pozycje z bibliografii autora. Wiedzą też, że autor jest nie tylko historykiem, ale i rekonstruktorem. Najnowszy tytuł to bodaj najbardziej przekrojowe w dorobku Sikory kompendium wiedzy o husarii, przygotowane w formie popularyzatorskiej, ale z wykorzystaniem warsztatu naukowego, bo swe tezy autor osadza w ramach teoretycznych i obficie opatruje cytatami ze źródeł, zarówno polskich, jak i obcych (w tym wyimkami z diariuszy towarzyszy husarskich, którzy chętnie spisywali swoje doświadczenia). Na część pierwszą składają się rozdziały przedstawiające bardzo szkicowo dzieje rozkwitu i upadku Rzeczypospolitej szlacheckiej, czyli tło polityczne i militarne epoki husarii. Część główną zaś wypełnia dokładny opis funkcjonowania formacji, od fryzur i ubioru husarzy począwszy (legendarnym skrzydłom poświęcono osobny rozdział), przez broń i uzbrojenie ochronne, po elementy taktyki. A szata graficzna całości niech będzie niespodzianką dla czytelników.
Skomentuj